Platen, gewogen op herluisbaarheid.

For real for real had de eerste tune me echt tripping, loos alarm! Al gauw had ik een gevoel waar de potentie van dit album lag, rauwigheid met een en al pit. U vraagt, wij draaien; Stockholm flavour laat dit het beste tot zijn recht komen. Ik zat helemaal in mijn nopjes, waande mezelf zelfs bijna vooraan het podium bij Nirwana, echt een artiest die daar past! Zodra ik in een setting ben voor dit genre zorg ik ervoor dat deze door m’n trommelvliezen heen beukt. Herluisbaarheid is met gemaak een 8,5.

Als je dit album van voor naar achter hebt gevlamd heb je de toffe diversiteit aan energie kunnen ervaren. Deze diversiteit is ongetwijfeld het werk van die ene rare oom, in zijn midlife crisis, iets te veel takeshi 69 op repeat en net fruityloops ontdekt. Bish bash bosh is hier het perfecte voorbeeld van, ook de random skit Bosh verdedigd deze zaak. Toch was ik blij dat spotify automatisch doorspeelde naar een andere artiest, niet dat het vreselijk is met de 24 minuten die het duurt. Je kan beter een nummer kiezen om iedereen wakker te schudden als je aan de aux zit. Herluisbaarheid zit op een 6.

Ik wil beginnen met het waarderen van het laatste nummer, Black country heeft er een handje van, lange nummers maken. Wel geteld 12 minuten, persoonlijk houd ik van de ruimte die je hierdoor krijgt om een verhaal te vertellen. Basketball shoes krijgt een duimpje. Algemene sfeer is warm met een sterk gevoelige kant. De diversiteit aan instrumenten klinken samen als een geheel, al soms wat druk. Maar dat mag bij de emotionele uithalen die er worden gemaakt. Bread song is ook een langer nummer, deze had mij ook te pakken. Hoewel je natuurlijk een bepaalde sfeer met een album wil uitdrukken vond ik dit soms net een beetje te melodramatisch. Ontneemt niet dat ik genoot. Mocht ik een autorit hebben waar ik deze op luid volume kan knallen, zal ik dat zeker doen. Herluisbaarheid is een 8

Dit zijn allemaal rauwe Nederlandse hiphop platen met simpele beats die door je speakers dreunen. Toffe samenwerkingen met een leuk taalkundig spel in ieder lied. Typhoon vindt je met Bumaye in een sfeer waar hij ook echt thuishoort, zo heeft iedereen het dicht bij zichzelf gehouden en toch het gezamenlijke concept gewaarborgd. Compleet instrumentaal is ook zeker welkom in Duro. Qua luisterkwaliteit vind ik het wel een 8, maar ik neig niet gauw naar hiphop.

Zonder grappen begon dit alsof die ene semi muzikale vriend na een avond toenken garage band op heeft gestart. De nummers met meer zang hebben duidelijk mijn voorkeur door de rode draad die hier meer aanwezig is. On the motorway voelde als thuiskomen dankzij de aanwezige drums. The chase kwam direct in met een upbeat deuntje waar ik de hele tijd van genoot. Al met al een zeer funky album met een samenstelling van klanken en melodieën die je niet gauw ziet aankomen. Door deze hobbelige rit zal ik hem niet heel gauw aanzetten voor mijn eigen genot, wel gelachen niet geneukt. Beide remix platen aan het eind van het album zijn zeer nice.

Als liefhebber van de beat in platen is dit een zeer tof album. Technisch gepingel van de bovenste plank. Stem / long stem stal wel de show voor me, deze plaat nam me echt helemaal met zich mee. Organ donor mag 3x zo lang duren :,,( daaarnaast ook zeker meer musicale bangerss. Herluisbaarheid waardeer ik op een 9, handig weg dwalen op de beats maar bij aandachtig luisteren zeker ook de moeite

Voor het album idee heb ik het voor een uurtje aangevlamd. Eerste indruk is wel goed, sfeer gaat van sea Shanty naar een kruising van metal met kerkelijke muziek. Stem controle is soms dusdanig goed dat het wat weggeeft van edm, Jargalant altai is een goed voorbeeld. Ook de didgeridoo/ trance heeft af en toe een overeenkomst. Buurul Aav brengt me mentaal en geestelijk naar een enorm witte omgeving, bergen in de verte en een snijdende wind als enig gezelschap. Herlingiin barya is een goed voorbeeld als je een instrumentaal nummer zoekt. De sfeer is er al zal je zelf echt het moment moeten zoeken. Herluisbaarheid staat op een 5,5, ik waardeer de unieke aux keuze mocht iemand hem droppen maar dit is geen uren lange luistersessie

Het warme geluid van Dominic Fike is me wel bekend, even goed bij dit album, you ask you receive. Er zitten af en toe vocale fillers/ adlibs in die uitermate aandoenlijk zijn. Zo goed als iedere plaat voelt als een warme knuffel voor de ziel. Een lekker divers sfeertje doch telkens raak met bijvoorbeeld met licht psychedelische rock of wat meer hiphop. Think fast is een banger, 4x4 is inhoudelijk mooi. Qua tekst zone ik soms een beetje uit maar er zullen ongetwijfeld meer inhoudelijke knallers zijn. What kind a woman laat meer tederheid zien. Herluisbaarheid zit weer op een 9, prachtig voor op de zomers avond, fiets ritje naar een oip sesh met de boys

Alle luchtige gitaarrifs op een stokje, dit is lekker! Dominic moet hier wel naar geluisterd hebben voor een stukje inspo. Los van de overeenkomende kenmerken is er hier een rauwer randje aanwezig door middel van zeer bijpassende elektrische gitaar. Bij Empty room werd ik uit m'n stoel getrokken door een wat meer enthousiast tempo. Wasted hours en Sprawl I (flatland) laten een stukje rust beheersing zien wat extra diepgang geeft aan het album als geheel. Sprawl II is een sick synth induced vervolg op het eerste deel. Ik ben schuchter met een 10, vandaar de 9,5 voor herluisbaarheid score ♡